Hekledukar frå Dulka

Dulka har vore i Bar på sommarferie i 2 månader
i sommar.
Ho hadde ein varm sommar, opp i 40 grader. Men fekk gjort mykje handarbeid likevel.
Desse serviettane har ei veninne der laga. Det vart gåve til meg.
Dei større dukane betalar eg for til Dulka.
Eg har jo ikkje bruk for dei, men samlar no når eg har Dulka. Til barnebarn kanskje.
Noko går også til basaren.

Vi hadde eit koseleg besøk hos Dulka. Ho hadde besøk av barnebarnet.
Ho laga god suppe og pai på bosnisk vis til oss.

Kari 50 år!

Kari heldt selskap for både familien sin og familien til Tore på femtiårsdagen.

Middag med fårikål og dessert til 22 personar rundt bordet.

Mange hjelparar (ungdomar) hadde ære av kakebordet.

Helene heldt ein nydeleg tale til mamma.

Og lillesyster Elin hadde og god tale.

Nydeleg blomst var komen frå onkel Ottar og tante Kirsten i Bergen. Der var elles mange fine blomster og gåver.

Langedrag og stavkyrkjer

Første veka i oktober tok vi tur til Langedrag for å sjå på ulven med meir.
Med på turen var Elin, Dag og Inga, farmor Rigmor, Hans og eg.
Mest spennande var å sjå ulvane. Dei vart mata med kjøttstykke.
Elles var der mange ulike dyr.
Vi kom fram til Langedrag fredag i 12-tida.
Det var sterk vind og kaldt, så det var bra med gensar og vindklede.

Gaupa fekk vi sjå gjennom gjerdet.
Elles var der mange dyr vi kunne komme nær og klappe på.

Vi overnatta til laurdag og fekk god mat i spisesalen.

Laurdag var det strålandet ver og ganske stilt.
Vi gjekk ein fin tur innover på turvegen.
Elin og Inga køyrde med hundespann den
same turvegen.

Det hadde vore frost om natta og det var fine isroser i vegkanten.

På heimveg om laurdagen stoppa vi og såg på fleire stavkyrkjer.
Nore stavkyrkje var under restaurering.
Men Rollag stavkyrkje var i bruk.
Hans og eg hadde med Rigmor i vår bil.

Vi hadde stopp i Kongsberg. Eg hadde aldri gått i gatene der, så eg hadde lyst å sjå litt på byen.
Vi gjekk ein runde i gata og i parken. Såg Utøya-
monumentet. Der var fine haustfargar, og fossen var flott.

Tur til Oslo

Fredag 11. september
var Hans og eg på tur til Oslo saman med Pensjonistuniversitetet. Vi var ei gruppe på 25 og hadde buss frå Larvik.

Det var matfestival med mange telt og mykje å smake på utover heile Råfhusplassen.
Fint ver var det og.

Vi fann oss også eit bord å ete attmed endå det myldra med folk.


Det vart for mykje mat på tallerkenen. For vi hadde fått så mange smaksprøver.

Fint å gå tur utover Tjuvholmen.

Vi besøkte og 22.juli- utstillinga .
Den er fin og viktig. Så vi ikkje gløymer.

Her skal mykje endrast og byggjast nytt.
Picasso - Nesjar biletet skal visstnok fjernast.
Håper dei ikkje øydelegg det. Det er fint.

Om kvelden var vi i Operaen. Det var og ei stor oppleving. Både å sjå bygget, gå på taket, få omvisning innvendig og så operaforestilling.
Det var stykket Don Giovanni. Og det var flott!

Kom-deg-ut-dagen

I dag har vi vore på tur i Bøkeskogen. Vi gjekk 6 km på stiar og grusvegar.
Elinfamilien som no er tre: Dag, Elin og Inga.  Med var også bestemor Rigmor, onkel Jens og fire veninner av Inga.

Turen gjekk til Padlehytta og til turistforeininga si hytte ved Farrisvatnet.
Det var sal av pølser og av vafler og kaffi. Men det det var så mykje folk og lange køar at det var vanskeleg å få mat. Vi burde hatt med oss.
Men nydeleg tur likevel.

Rigmor fann ein hund som likna på den ho hadde ein gong, og dei fekk god kontakt.
Dag og Jens Erik.

 Eg og Elin.

Eg og Elin.

Engang Alltid på tur til Vilnius

Helga i månadskiftet aug. - sept.,  laurdag til tysdag, var Eingong - Alltid gruppa for Larvik, Sandefjord og Stavern på tur til Vilnius i Litauen.
Flott ver, varmt. Og ein nydeleg by.
Vi hadde omvisning med ein flink norsktalande gaid i borga Trakai og i byen Vilnius.

Elles gjekk vi for oss sjølve i små eller store flokkar.

Vilnius har meir enn 40 kyrkjer og er på Unescos verdsarvliste.  Domkyrkja med klokketårnet.


Mykje å sjå og mykje å kjøpe.








Dei har raspeball i Litauen. Med noko som likna mor inni. Litt annleis enn vår, men smakte godt.

Vi var i mange linbutikkar. Her må vere store åkrar med lin.
I linbutikkane var det ferdige vare og tøy.
nokre av damene kjøpte kjolar m.m.

Eg kjøpte  løparar.

Der var og mykje smykke av rav.
Og mykje fine mønsterstrikka sokkar, vottar o.a.

Vi budde på Kongress hotel og hadde det fint der.
d
Det låg sentralt midt i byen.

 

St. Annakyrkja  og Bernhardinokyrkja.

Besøk frå Vedelda

Tysdag 1.september fekk vi kjekt besøk av Ruth og  Pål frå Vedelda og sonen Sigbjørn som bur i Oslo.  Dei var komne då eg kom frå Vilnius.
Men Hans hadde handla inn karbonader m.m., så det var greit å lage middag.

Elin og Inga kom og på besøk og fekk treffe dei.
Gjestane hadde med banankake.

 

Årets gleder

Til bursdagen min sist vår fekk eg ei  veldig koseleg gåve,  - eller samling av gåver.
Noko å gle seg til kvar månad i eit heilt år.
No er gåvene begynt å komme inn.
I juli på hytta fekk eg ein CD med bilete og film frå bursdagsfeiringa mi på Gloppesenteret frå Mathias.Der var m.a. film av alle 10 barnebarna som syng tostemt Jeg gikk en tur på stien og  Alle fugler små de er. Det var veldig morsomt!

I går fekk eg invitasjon til kaffi og nysteikt eplekake hos Synniva.
Ho reiser no og blir borte lenge, på reiser og skular.
Tusen takk til Sunniva.!

Tur til Andebu

Det var sol og varmt ver, så vi burde ha vore på badestranda. Men det har vi vore mykje i det siste.

Vi køyrde då ein tur oppover langs Lågen.
Kom til Andebu. Det er ei namn som vekkjer minne. For der er Hjemmet for døve. No heiter det Signo. Eg  minnest at då eg var barn rett etter krigen hjelpte eg bestemor Susanne med å samle inn pengar til Hjemmet for døve i Andebu. Eg gjekk rundt i bygda med eit kort med prikkar på. For kvar ti-øring folk ga, stakk eg eit hol i ein prikk. Hans seier det var den tids data.

På området til Signo står ein stor larvikittstein.
Der såg vi og dei største solsikkene eg har sett.
Der var mange slike kassar med grønsaker og blomster.
Grillplass og ei stor grillhytte.

I nærleiken av Andebu er Vestfold si einaste stavkyrkje, Høyjord kirke.

Den var ikkje open.  Ein kan bestille omvisning, står det på oppslaget. Ein flokk unge damer dreiv og tok bilete framfor kyrkja. Då dei såg oss, fekk dei Hans til å ta biletet.
Plutseleg peika ei av dei på lua hans. Det stod det New Zealand. Då var fleire av dei frå NZ. Dei arbeidde saman i Danmark og var frå fleire land. Ei var norsk.

Vi får komme att ein annan gong her.
Skulle vore interessant å sjå inn i kyrkja.